Keep it weird

KEEP AUSTIN WEIRD is een slogan die je hier in Austin, Texas regelmatig tegenkomt, op bumperstickers en in winkels en koffiebars. De slogan is ooit bedacht als stem tegen de oprukkende multinationals en het verdwijnen van kleine, eigenzinnige bedrijfjes, maar hij is ook geknipt voor Fantastic Fest, ons zusterfestival dat daar op het moment aan de gang is.
Nou hoort weird natuurlijk bij alle fantastische filmfestivals, maar hé, in Texas pakken ze alles nu eenmaal groter en radicaler aan dan in de rest van de wereld. Terwijl we in Amsterdam en elders debatten voeren tijdens symposiums of in een nagesprek, verplaatst dit festival zich naar een boksschool, waar debatten als bokswedstrijden worden uitgevochten. De vraag of Rocky 4 de beste boksfilm ooit is, werd hier na twee ronden knokken eens en voor altijd beantwoord. Ook in de karaoke en de eetwedstrijd laat het festival zich van zijn meest weirde kant zien.
Maar natuurlijk gaat het toch om de films en het programma hier mag er zijn. Die bestaat niet alleen uit een dwarsdoorsnee van de fantastische jaaroogst, maar ook uit een groot aantal wereld- en internationale premières. Een fors aantal daarvan staat inmiddels op de verlanglijst van Imagine 2017. Het hele programma vindt geheel plaats in de zeven zalen van het Alamo Drafthouse, een bioscoop waar tijdens de film constant bediening af- en aanloopt met eten en drinken. Door de ingenieuze constructie van de zalen stoort dat absoluut niet. Mij bevalt een maaltijd tijdens de film wel - het eten is er prima en je hoeft je niet af te vragen wanneer en waar je tussen de films door gaat eten. Die luxe valt in het niet bij de echte verademing van de bioscoop: praten en sms’en tijdens de film is strikt verboden. Na één waarschuwing word je zonder pardon uit de zaal verwijderd, iets dat Madonna in de New Yorkse vestiging al een keer is overkomen. 
Is de kijkervaring daardoor toch al een feest, de echte afmaker is het waanzinnige inloopprogramma. Terwijl je wacht op de film trekt een bonte reeks van bizarre filmpjes, clips, reclames en b-filmfragmenten voorbij. Waar de maker al dat materiaal vandaan haalt is mij een raadsel, maar het programma zet de toon voor het festival en zorgt voor een aanhoudend WTF-gevoel. Als het aan Fantastic Fest ligt, zit het met het weirde karakter van Austin voorlopig wel goed. 

Chris Oosterom